OutKast- Southernplayalisticadillacmuzik/ATLiens

Miało być klasycznie będzie klasycznie. Przypominanie płyt sprzed 15 lat nie jest w stylu Dope&Snacks no ale dwa razy do roku może się zdarzyć. OutKast to ciekawy przypadek uwielbiani przez truskuli dla których są jednym z niewielu dopuszczalnych odstępstw od solidnych nowojorskich rytmów a przez południowców trochę niedoceniani. Getto Boys czy przede wszystkim UGK to jednak bardziej kultowe składy. Mieć tee Listen to U.G.K to ze 100 pkt. do zajebistości czy są takie z OutKastem, nie wiem. Ja jednak mam ogromny szacunek dla całej dyskografii Andre i Big Boi’a ze szczególnym uwzględnieniem pierwszych trzech albumów. Wyróżnienie naszego skromnego bloga uzyskują dziś jednak  Southernplayalisticadillacmuzik i ATLiens.

Frank Ocean- Nostalgia/ultra

Długo zastanawiałem się cóż powinno być tematem pierwszego pełnoprawnego wpisu po przerwie. Przez ostatnie miesiące wyszło tyle świetnych płyt, żeby wspomnieć Return of 4eva, Covert Coup czy może trochę mniej świetne Rolling Papers. Koniec końców będzie o mikstejpie od którego aktualnie nie mogę się oderwać i co zabawne mogliśmy przedstawić go już w lutym w czasach świetności bloga kiedy odwiedzało nas 20 osób dziennie! No właśnie wydawnictwo Franka Ocean’a gościa od OFWGKTA(o których wkrótce) Nostalgia/ultra nazywane dalej Nostalgią to rzecz doskonale pasująca do tego alternatywnego, elitarnego lecz dynamicznego bloga.

Guess who's back

Tak jest po długiej przerwie wracamy w nowej bardziej profesjonalnej formie. Koniec z gloryfikowaniem palenia i rapu z południa Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Od dziś więcej o pionierach rapu, uznanych klasykach i najlepszych cięciach Dj Premiera. Przez 3 ostatnie miesiące uzupełniałem płytotekę o dosłownie wszystko co zostało wydane w Złotej Erze. Będą więc recenzje klasyków pisane z łezką w oku i przedstawienie nie tak ogranych wydawnictw, które jednak każdy szanujący się słuchacz rapu znać powinien tjaa...... Na nowy start klip Juicy J w reżyserii samego Davida Lychna.

Tabi Bonney - Postcard From Abroad

Kolejny darmowy dope album. Tym razem reprezentant Washington DC, a właściwie Togo. Zwrócił moją uwagę przezajebistym klipem z pewną piękną murzynką w roli głównej do kawałka "Where We Gonna Go" ( gościnnie na refrenie Lykke Li). Tabi ma już na swoim koncie jakieś nagrania, ale szczerze to ich nie polecam. Taśma Postcard from Abroad ma swój niepowtarzalny klimat i styl, który zapewnił w głównej mierze Smiles Davies i nawet Gordon stwierdził, że jest po prostu za krótka. Warto poświęcić trochę czasu na sprawdzenie tego materiału w trakcie tych słonecznych dni,a także ponapalać się na panią w klipie.

Batony, woda.... vol. 2

W sobotę wraz z Franklinem znów mieliśmy okazje urządzić sobie mały maraton palenia. Oczywiście w Amsterdamie jako, że posiadanie marihuany jest w Polsce wciąż nielegalne hehe. Nie chcąc narażać się organom ścigania, które w obronie niezmąconego ćpuństwem stanu świadomości gotowe są przeszukiwać mieszkania starszych pań, jemy tylko ryż i pijemy wodę z kranu. Za zaoszczędzone w ten sposób pieniądze możemy w weekendy pozwolić sobie na odrobinę relaksu w lepszym kraju. W każdym razie pamiętając o naszych wiernych czytelnikach, w dobrych humorach po zwycięstwie Arsenalu nad wiadomo kim pozwoliliśmy sobie na przeprowadzenie kolejnego testu popaleniowych przekąsek.

Big K.R.I.T. - The "Wuz Here" Sessions - posłuchaj

Nagrywanie rapu z żywymi isntrumentami nie zawsze wychodzi dobrze i albo dostajemy po prostu słaby akompaniament albo prawdziwe perełki jak w przypadku The "Wuz Here" Sessions.  W czasie oczekiwania na album Big K.R.I.T'a zafundował nam prawdziwą ucztę, a właściwie przystawkę złożoną z 4 kompozycji nagranych razem z zespołem Grillade.  Trochę ostrzejszych gitarowych zagrań, wspaniały głos wokalistki i rap K.R.T'a - pysznośći.  Podano nam znane już numery przygotowane na nowy sposób. Dają dużo świeżości i są po prostu ciekawsze. Sample są zagrane i zaśpiewane ( genialne Something i Hometown Hero), na szczęście nie odczuwamy tego i całość brzmi jak "nowy" kawałek, a nie tylko marna próba skopiowania oryginału. Do tego trochę więcej gitar, które nie przeszkadzają w hiphopowej konwencji EPki,a wokalistka także jest tylko tłem dla rapu i nie dominuje Krita. Materiał do odsłuchu i video poniżej.

Dope Premiery vol. 2

Fashawn - The Ecology

Tytuł album zawdzięcza jednemu z najlepszych kawałków na Boy Meets World jednej z moich ulubionych płyt ostatnich lat. Niestety ostatnie poczynania Fashawn'a już tak mnie nie poruszają, mam na myśli Grizzly City 3 i Ode to Illmatic. Wiadomo, że to nie pełnoprawne płyty więc można sobie pozwolić na więcej luzu i eksperymentów więc nie chcę wyciągać zbyt pochopnych wniosków. Swoje nadzieje co do The Ecology wiąże bardzo z produkcjami Exile'a (co nie jest jeszcze potwierdzone) , który powinien nadać albumowi to brzmienie, za które tak bardzo polubiłem zioma z Fresno. Póki co brak singli, przybliżonej daty premiery, listy gości czy producentów więc pozostaje mieć nadzieje, że Fashawn wywiąże się z obietnicy i usłyszymy The Ecology w 2011.